Πέμπτη, 16 Σεπτεμβρίου 2010

Η Επιχειρηση "Χρυσόμαλλο Δέρας" στον Καύκασο


Το 1992

γεωργιανά στρατεύματα εισήλθαν στην Αμπχαζία και κατέλαβαν μεγάλο μέρος της περιοχής, ενώ ομάδες Αμπχαζίων μαχητών και συμμάχων τους, κυρίως εθελοντών από τις δημοκρατίες του Βορείου Καυκάσου, ενεπλάκησαν αμέσως σε εχθροπραξίες κατά των γεωργιανών δυνάμεων. Επιπλέον ...

....άρχισε η ανεξέλεγκτη δράση διαφόρων ομάδων στο έδαφος της Αμπχαζίας με κλοπές, ληστείες, επιθέσεις κ.λπ.Στην Συγκεκριμένη Περιοχή εδω και χιλιαδες χρόνια ζουσαν και ζούν πολλοί Ελληνες Ομογενείς. Ο Πολεμος λοιπόν εθεσε σε κινδυνο την Ζωή τους.


ΟΙ ΜΑΧΕΣ

Οι μάχες συνεχίστηκαν μέχρι τις 27.7.1993, όταν υπεγράφη η Συμφωνία του Σότσι για τερματισμό του πολέμου. Η Συμφωνία δεν τηρήθηκε, αλλά έδωσε την ευκαιρία στην Ελλάδα κατά την περίοδο κατάπαυσης του πυρός να οργανώσει την επιχείρηση απεγκλωβισμού των ομογενών, το 'Χρυσόμαλλο Δέρας'.

Η ΕΚΛΙΣΗ ΤΩΝ ΟΜΟΓΕΝΩΝ

Σε επιστολή που ειχαν στειλει οι Ελληνες ομογενείς προς την τότε Ελληνικη Κυβερνιση ανέφεραν τα εξής : 'θα θέλαμε να επιστήσουμε την προσοχή σας στη δυσχερή κατάσταση, στην οποία βρίσκονται οι ομογενείς στην Αμπχαζία. Στη ζώνη των αιματηρών ενόπλων συγκρούσεων του Σουχουμίου, παραμένουν ακόμη περί τους 2.000 Έλληνες και είναι επιτακτική η ανάγκη απομακρύνσεώς τους από εκεί. Κατά τις υπάρχουσες πληροφορίες οι άνθρωποι αυτοί δεν δύνανται να απομακρυνθούν με ίδια μέσα στερούνται απαραίτητων τροφίμων, ηλεκτρικού ρεύματος, νερού και καυσίμων. Εξ αιτίας των βολών κατά των κατοικιών αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των τραυματιών και των φονευθέντων...'.

Η ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Η Τότε Ελληνική Κυβέρνηση με Πρωθυπουργό τον Κωσταντίνο Μητσοτάκη και υφυπουργό εξωτερικων την Βιργινία Τσουδερού οργανωσαν την επιχειριση απεγλωβισμού των ομογενών.

Η υφυπουργός ζήτησε αμέσως υποβολή εισηγήσεων απο τις αρμόδιες υπηρεσίες για το εφικτό του εγχειρήματος και συγκεκριμένα για την οργάνωση ενδεχόμενης μεταφοράς ομογενών, για προσωρινή διαμονή στην Ελλάδα (ναύλωση πλοίων κ.λπ.), για τις δυνατότητες και το κόστος μεταφοράς και διανομής ανθρωπιστικής βοήθειας στην Αμπχαζία και τη δυνατότητα οργάνωσης Νέων Προσωρινών Κέντρων Διαμονής.

Η κυβέρνηση αποφάσισε να προβεί σε επιχείρηση απεγκλωβισμού, ευθύς αμέσως μόλις το επέτρεπαν οι πολεμικές συνθήκες, αλλά και μόλις αντιμετωπίζονταν τα προβλήματα εφοδιασμού των ομογενών με ταξιδιωτικά έγγραφα από τις αρχές των τόπων διαμονής τους. Την περίοδο εκείνη πολλοί είχαν χάσει στη δίνη του πολέμου τα διαβατήρια και τα έγγραφα ταυτότητάς τους και δεν μπορούσαν να εξέλθουν νόμιμα από τις διάφορες χώρες, ιδίως από την περιοχή της Αμπχαζίας.
Τον Ιούνιο του 1993 η Βιργινία Τσουδερού πραγματοποίησε περιοδεία στη Νότια Ρωσία, στη Γεωργία, στην Αρμενία και στο Αζερμπαϊτζάν. Η υφυπουργός τόνισε ότι βρίσκεται σε πλήρη ετοιμότητα επιβατηγό πλοίο για να απομακρύνει ομογενείς βάσει οργανωμένου σχεδίου, αμέσως μόλις αρθούν τα προβλήματα με τα ταξιδιωτικά έγγραφα.

Η ΕΠΙΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΕΓΚΛΩΒΙΣΜΟΥ

Στις 5 το πρωί της 15.8.1993 ομάδα Ελληνων Αξιωματικων και ΟΥΚΑΔΕΣ εγκαταστάθηκαν στο λιμάνι του Σοχούμι και προέβησαν στην οργάνωση του χώρου. Επικοινώνησαν τόσο με το Κέντρο στην Ελλάδα, όσο και με το πλοίο που πλησίαζε πια τις ακτές της Υπερκαυκασίας. Όταν έφτασαν οι τοπικές αρχές, διευθετήθηκαν οι τελευταίες πρακτικές λεπτομέρειες.

Το πλοίο κατέπλευσε νωρίς το πρωί της 15.8.1993 και η εκφόρτωση της ελληνικής ανθρωπιστικής βοήθειας προς τον πληθυσμό του Σουχουμίου πραγματοποιήθηκε γρήγορα, όπως είχε υποσχεθεί η ελληνική κυβέρνηση. Στη συνέχεια η επιβίβαση εξελίχθηκε σύμφωνα με το σχέδιο.
Παρά τις ανησυχίες των τοπικών αξιωματούχων, χάρις στην προσφορά των 11 στελεχών του ΓΕΕΘΑ, των 20 ΟΥΚ-Πεζοναυτών και των λοιπών στελεχών που επέβαιναν στο πλοίο (πλήρωμα του πλοίου, ομάδα Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών), η επιβίβαση όλων των ομογενών είχε τελειώσει γύρω στις 17:00'.
Κατά τη διάρκεια του πλου όλα εξελίχθηκαν ομαλά.Οι Ομογενείς εφτασαν μεσω των Στενών των Δαρδανελίων στην Ελλαδα.

Η επιχείρηση απεγκλωβισμού των αποκλεισμένων ομογενών στο εμπόλεμο Σουχούμι και στα γύρω χωριά άρχισε στα μέσα Ιουλίου και περατώθηκε με επιτυχία στις 18 Αυγούστου του 1993.Συνολικά Απεγκλωβίστηκαν 1.013 ομογενής.

ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Τα μόνα Προβληματα που ανέκυψαν ήταν με την έλλειψη φωτογραφιών για τα διαβατήρια, γιατί ούτε φωτογραφείο λειτουργούσε, ούτε ρεύμα υπήρχε. Με λύπη οι ομογενείς έφερναν φωτογραφίες από τα οικογενειακά τους άλμπουμ, τις οποίες η ομάδα έκοβε με ψαλίδι για τα πιστοποιητικά.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ - ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΤΙ ΘΕΤΙΚΟ

Η επιχείρηση 'Χρυσόμαλλο Δέρας' απεγκλώβισε εγκαίρως τους ομογενείς, αφού λίγο αργότερα, τον Σεπτέμβριο, το Σουχούμι κατελήφθη από τις αμπχαζιανές δυνάμεις με εκατόμβες νεκρών, και εξύψωσε το κύρος της Ελλάδας, τόσο στα μάτια της Ομογένειας, όσο και στον διεθνή περίγυρο.Επιτέλους μια επιτυχημένη Ελληνική Επιχειριση ...
Η ελληνική αυτή επιχείρηση μεταδόθηκε από σημαντικά ξένα ΜΜΕ και έχει μπει στη διεθνή βιβλιογραφία.

αποσπάσματα ethnos.gr

"
read more

Γεράσιμος Ραυτόπουλος : Ο Μικρός ήρωας του Ελληνικού Στρατού


Ο Γεράσιμος Ραφτόπουλος

είναι ο νεότερος υπαξιωματικός στην ιστορία των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Γεννήθηκε στο Φισκάρδο της Κεφαλονιάς το 1900.
Κατά το 1ό Βαλκανικό Πόλεμο, εναντίον των Οθωμανών, κατατάχθηκε εθελοντικά στην ηλικία των 12 και έγινε ...

....δεκτός ως οπλίτης του 18ου Συντάγματος Πεζικού της IV Μεραρχίας.

H OIΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ

Ο Πατερας του ήταν Αρτοποιός στην Υδρα και η μητέρα του καταγόταν απο τον Πειραιά.
Μετά την εναρξη του Πολέμου ο μικρός Γεράσιμος παρουσιάστηκε σε στρατολογικό γραφείο αλλα λόγο του νεαρού της ηληκίας του δεν εγινε δεχτός.Μια μέρα ο Νεαρός Ραφτόπουλος επιβιβάστηκε σε ενα Στρατιωτικό Βαγόνι ως Λαθρεπιβάτης και κατάληξε στην Λάρισσα.Εκει εγινε Δεχτός απο το 18ό Συνταγμα της 6ής Μεραρχίας ως 'Βοηθητικό Προσωπικό'.

ΤΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ ΤΟΥ

Στην μάχη της Ελασσώνος έγινε κάτοχος ενός Τουρκικού λαφύρου, όπλου Μαρτίνι, με το οποίο έλαβε το βάπτισμα του Πυρός.
Για το θάρρος του στη μάχη του Σαραντάπορου, έλαβε ένα τυφέκιο Manlicher – Schonauer ως δώρο. Στη μάχη του Κιλκίς – Λαχανά το 1913, κατάφερε να ξεφύγει από αιχμαλωσία, σκοτώνοντας 3 από τους 5 Βούλγαρους που τον είχαν αιχμαλωτίσει. Επιστρέφοντας στις Ελληνικές γραμμές, βρήκε ένα τραυματισμένο Εύζωνα και τον μετέφερε σώζοντάς τον, από βέβαιο θάνατο. Για την ανδρεία του, προήχθη στο βαθμό του Δεκανέα την 28η Αυγούστου 1913 σε ηλικία 13 ετών.

Η ΖΩΗ ΤΟΥ

Δεν υπάρχουν στοιχεία για την τύχη του Μικρού Ηρωα.Οποιος γνωρίζει κάτι ας μας τα στειλει με mail για να το δημοσιευσουμε

πηγες : zitoumeno.blogspot / εφημερίδα 'ΕΜΠΡΟΣ', 15/9/1913

"
read more

Η απαγωγή της Τασούλας, το 1950


Η «απαγωγή της Τασούλας»

έφτασε την Κρήτη σε απόσταση αναπνοής από την εμφύλια σύρραξη. O Kώστας Kεφαλογιάννης ή Kουντόκωστας, ο ηρωικός αντάρτης της ομάδας Aνωγείων επί Kατοχής, ''έκλεψε'' στις 20 Αυγούστου 1950,την Tασούλα Πετρακογιώργη, την τρίτη κόρη...
....
του πιο σημαντικού ίσως αρχηγού της Αντίστασης στην Kρήτη.Η απόφαση των «Κεφαλογιάννηδων» έγινε αφορμή για να αρθούν 9 άρθρα του Συντάγματος, να επιβληθεί στρατιωτικός νόμος στην Κρήτη, αλλά και προληπτική λογοκρισία του Τύπου, και αφορμή να στραφούν τα φώτα της δημοσιότητας στον Μυλοπόταμο. Ηταν η πρώτη φορά που έγινε ευρέως γνωστό ότι στην περιοχή διαφόρων ειδών επιθυμίες είναι δυνατόν να επιβάλλονται διά των όπλων.

Γράφτηκαν δύο βιβλία. Το γεγονός προκάλεσε το διεθνές ενδιαφέρον από τα ειδησεογραφικά πρακτορεία που μετέδιδαν συστηματικά τις εξελίξεις για το θέμα (κατά πολύ εκτενέστερα από τις σημερινές ανταποκρίσεις του «Ρόιτερ» και των άλλων). Σύμφωνα με τον Τάσο Κοντογιαννίδη, συγγραφέα ενός από τα βιβλία που έχουν γραφεί για την απαγωγή (το άλλο είναι της Ρέας Γαλανάκη), η εξέλιξη της απαγωγής παιζόταν σε γραφείο στοιχημάτων του Λονδίνου: 2 προς 1,5 ο γάμος, 7 προς 1 ο χωρισμός και 3 προς 1 η εμφύλια σύρραξη!

Οπως όλοι οι Ανωγειανοί, ο Κώστας Κεφαλογιάννης είχε το δικό του ψευδώνυμο: Κουντόκωστας. Ο αδελφός του Μανόλης ήταν βουλευτής του Λαϊκού Κόμματος. Ο Κουντόκωστας και η οικογένειά του συμφωνούν με την απαγωγή, τη χρονική περίοδο κατά την οποία οι κεντρώοι πολιτικοί προσπαθούν να επικρατήσουν σχηματίζοντας συμμαχικές κυβερνήσεις.

Πατέρας της Τασούλας είναι ο βουλευτής των Φιλελευθέρων του Σοφοκλή Βενιζέλου, Γιώργης Πετρακογιώργης. Ηταν οπλαρχηγός κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, ένας από τους πιο δυναμικούς αρχηγούς της Αντίστασης στην Κρήτη.
Η υπόθεση ήταν κάτι παραπάνω από απλώς οικογενειακή... Ο Πετρακογιώργης «αστράφτει και βροντάει» για την απαγωγή της θυγατέρας του, θεωρώντας τη βαριά προσβολή. Πάνω από χίλιοι πιστοί οπλοφόροι του Πετρακογιώργη ανεβαίνουν στον Ψηλορείτη και ετοιμάζονται να επιτεθούν σε ισάριθμους Ανωγειανούς των Κεφαλογιάννηδων για να πάρουν πίσω την Τασούλα.

Οι εφημερίδες της εποχής αρχίζουν και γράφουν λίγες ημέρες μετά. Με τίτλο «Ο Νέος Τρωικός Πόλεμος» στην πρώτη σελίδα, το «Εθνος» της 25ης Αυγούστου 1950 σχολιάζει: «...Η σύγχρονος Ελλάς συνεχίζει την... παράδοσιν της αρχαίας... Οι αδιάλλακτοι εν προκειμένω -που παίζουν άλλωστε ρόλο και εις την δημόσιαν ζωήν- ας λάβουν υπ όψιν και αυτήν την πλευράν της υποθέσεως - πλην του κινδύνου να προκαλέσουν εμφύλιον σπαραγμόν εις την Κρήτη».

Νεκρή ζώνη ο ΨηλορείτηςΤο ζευγάρι κρύβεται στον Ψηλορείτη, εκεί όπου Κρήτες και Βρετανοί αντάρτες είχαν κρύψει τον Γερμανό στρατηγό Κράιπε κατά τη διάρκεια της Κατοχής, τον οποίο είχαν απαγάγει και οδηγήσει στη Μέση Ανατολή. Παντρεύεται κρυφά. Η γαμήλια τελετή έγινε στη Μονή Δισκουρίου. Ο Πετρακογιώργης αρνείται να δεχθεί τον γάμο και ετοιμάζει τους άντρες του για πόλεμο.

Για να αντιμετωπίσει την κατάσταση και να αποφευχθεί ο εμφύλιος σπαραγμός, η μόλις ορκισθείσα κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου κηρύσσει στρατιωτικό νόμο στο νησί, αναστέλλοντας την ισχύ εννέα άρθρων του Συντάγματος. Ταυτόχρονα στέλνει ένα τάγμα της Χωροφυλακής κι ένα τάγμα Στρατού, τα οποία εγκαταστάθηκαν στον Ψηλορείτη, κηρύσσοντάς τον «Νεκρή Ζώνη». Αλλά η έρευνα για τον εντοπισμό του ζευγαριού παραμένει άκαρπη.

Στις 26 Αυγούστου πια οι τίτλοι είναι πηχυαίοι: «Διετάχθη σύλληψις του Κεφαλογιάννη - Θα αφοπλισθούν αι ένοπλοι δυνάμεις», λέει η «Ελευθερία». «Ηρχισεν η εκστρατεία προς ανακάλυψιν του κρησφύγετου του Κεφαλογιάννη και της Τασούλας», γράφει το «Εθνος». Λίγες ημέρες μετά η κυβέρνηση επέβαλε λογοκρισία, σε μια προσπάθεια να ελέγξει την κρίση.

Το ζευγάρι παραδόθηκε τελικά στον αρχηγό της Χωροφυλακής Σμπώκο για να τελειώσει η ομηρεία της περιοχής, που ήταν ζωσμένη από δύο χιλιάδες στρατιώτες και χωροφύλακες.
Ο Κουντόκωστας συλλαμβάνεται, δικάζεται και καταδικάζεται σε φυλάκιση δύο ετών για σύσταση συμμορίας και οπλοφορία. Ολο το διάστημα που ο άντρας της είναι στη φυλακή, η Τασούλα περιμένει. Δεν θα χωρίσουν παρά 3 μήνες μετά την αποφυλάκισή του, οπότε θα πάρουν διαζύγιο, θα βρουν νέους συντρόφους, με τους οποίους θα αποκτήσουν παιδιά και δεν θα ξανασυναντηθούν πια ποτέ ξανά έως το θάνατό τους.


ethnos.gr

"
read more